ร้านประจำ
วันนี้อากาศดี แดดออก ฟ้าใส...
แหม...มันน่าสนับสนุนการเถลไถลหลังเลิกเรียนยิ่งนัก
2 โมงกว่าๆ ที่ออกจากโรงเรียน จริงๆ ฉันก็นึกไว้ในใจตั้งแต่ตอนเรียนแล้วหล่ะว่าจะไปหาอะไรทานซักหน่อย อาหารอยากอันดับแรกพุ่งตรงไปยังเฝอ (PHO)ร้อนๆชักชาม ช่างเหมาะเจาะ...
ก๋วยเตี๋ยว อาหารง่ายๆ ทำเองก็ได้ ซื้อกินก็ยิ่งดีใหญ่เลย (เพราะไม่ต้องทำ) รสชาดปรุงเพิ่มได้ตามใจชอบ แทบพูดได้ว่าไม่มีคนไหนไม่เคยทานก๋วยเตี๋ยว...ฉันเป็นคนหนึ่งที่ชอบทานก๋วยเตี๋ยว (จริงๆก็ชอบทานหมดทุกอย่างแหละ ที่อร่อย) แน่นอน...เมื่อชอบทานก็ย่อมมีร้านในดวงใจ
เริ่มจากจำความได้...ทานก๋วยเตี๋ยวชามแรกเมื่อไหร่ไม่รู้เหมือนกัน... แต่ที่ทานเป็นล้ำเป็นสันก็คงเป็นสมัยเรียนเซนต์ฟรังฯ นั้นก็คือก๋วยเตี๋ยวเรือหน้าซอยโรงเรียน ตั้งแต่ประถมเลยมั้งที่ฉันทาน ชามละ 3 บาท จน ม.ต้น และเริ่มหนักขึ้นเมื่อเข้า ม.ปลาย มีช่วงนึงทานมันจะแทบทุกวันหลังเลิกเรียน จนมันขึ้นเป็นชามละ 7 บาท สุดโปรดเลยมักจะสั่ง เล็กตกไม่ตับ วุ้นตก ไม่ก็วุ้นยำไม่งอก พูดแล้วมันเปรี้ยวปาก...ที่หน้าซอยโรงเรียนนี้มี 2 ร้าน ร้านดั่งเดิมจะโกโรโกโสหน่อยนึง หลังคาสังกะสี แต่คนกินกันเต็มพรึด โดยเฉพาะเด็กนักเรียนแถวๆ นั้น หรือสงสัยที่เค้าว่า ยิ่งสกปรกยิ่งอร่อย คงจะจริง...ร้านที่สองก็เปิดตามมาได้ไม่นาน ถ้าจำไม่ผิดจะชื่อก๋วยเตี๋ยวเรือนายเบิ้ม ดูอัพเกรดกว่า สะอาดกว่า เรือก็ใหม่กว่า แต่แยกไม่ออกเลยว่าร้านไหนอร่อยกว่ากัน คงเป็นเพราะฤทธิ์กัญชาในน้ำซุบ...เลยอร่อยทั้งคู่
ชีวิตวัยเรียนฉัน...นอกจากทานอาหารในโรงเรียน ก็ฝากท้องไว้กับก๋วยเตี๋ยวเรือสองร้านนี้หล่ะ มีโดดไปร้านอื่นบ้างประปราย ถ้าอยากจะทานก๋วยเตี๋ยวแบบอื่น แต่ถ้าเป็นเตี๋ยวเรือต้องไม่พลาดสองร้านนี้ ไม่รู้ป่านนี้ยังมีอยู่รึป่าว แต่ร้านแรกมันปิดไปแล้ว โดนเวรคืนที่ไปทำอะไรซักอย่าง ไม่ได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียนซะนาน ถ้าได้กลับไปเยี่ยมอีกครั้งคงจะไม่ลืมแวะไปทาน หากร้านที่สองยังอยู่
ย่างเข้ามหาลัย...ไม่ค่อยได้ออกไปทานกลางวันนอกมหาลัยท่าไหร่ แต่พอมีโอกาสได้ออกไปทานทีนึง พวกเพื่อนผู้ชายเป็นต้องหาเรื่องชวนไปทานกันที่แถวๆ ท่าพระจันทร์ เพราะจุดประสงค์ของพวกคุณชายนอกจากจะได้ลิ้มรสอาหารที่ถูกปากแล้ว คือการลิ้มรสสาวๆ ไม่ใช่ๆ เหล่สาวๆ ธรรมศาสตร์นั้นเอง...
ร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อตรงท่าพระจันทร์...มิตรโภชนา อยู่ก่อนถึงร้านหนังสือนายอินทร์ จริงๆ ไม่ได้ทานบ่อยเท่าไหร่ตอนเรียน แต่รู้จักร้านนี้ได้ก็เพราะเป็นร้านโปรดของคุณพ่อ ทุกครั้งตั้งแต่เด็กๆ แล้ว เมื่อไหร่ที่มีโอกาสได้ติดสอยห้อยตามพ่อไปแถวนั้นๆ ท่านก็จะแวะทานก๋วยเตี๋ยวเนี้อรสเด็ดร้านนั้นทุกครั้ง มันเป็นร้านโปรดของพ่อตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว ถ้ามีเวลาพ่อจะต้องเดินจากศิลปากร มาทานที่ร้านนี้ประจำ และก็เป็นอีกร้านหนึ่งซึ่งคุณพ่อ คุณแม่ แนน แน๊ต นิ หาโอกาสไปทานทุกทีที่มีเวลา ที่น่าตลกอีกอันนึงก็คือ เป็นร้านที่คุณแม่ชอบมาทานตอนสมัยเรียนเหมือนกัน แต่ไม่ต้องเดินไกลเหมือนคุณพ่อ...ก๋วยเตี๋ยวมันอร่อยจริงๆ นะ เอ็นตุ๋นกะน้ำซุบนี้นัวมาเลย เห็นตั้งแต่อาแป๊ะทำเองอยู่หน้าร้านจนกลับไปทานครั้งล่าสุด ดูเหมือนอาแป๊ะแกจะไม่อยู่แล้ว แต่ตอนสมัยคุณพ่อนี้อาแป๊ะแกยังเป็นอาเฮียอยู่เลย (คือยังหนุ่มอยู่นั้นเอง) อีกร้านเลยไปหน่อยแถวท่าพระอาทิตย์ ก๋วยเตี๋ยวเรือนายโส่ย...ถึงแม้จะไม่กี่ครั้งแต่ก็ติดใจคนพาไป...ไม่ใช่ๆ...ติดใจรสชาดก๋วยเตี๋ยว ใช้ได้ อร่อยเยี่ยมยอด...
ตอนเด็กๆ ฉันไม่ค่อยชอบทานอะไรเท่าไหร่ แม่บอกว่าทานน้อยเอาแต่ห่วงเล่น มันก็คงเป็นกันกับเด็กส่วนใหญ่นั้นแหละ แต่พอโตขึ้นมานี้ มีที่ไหนอร่อยๆ ...ไป!... ยิ่งมีเล่นเพลงสด เพราะๆ หล่ะก็...ชอบ!
ยังมีอีก 3-4 ร้านที่จัดว่าเป็นร้านประจำสำหรับวังวนชีวิตก๋วยเตี๋ยวของฉัน แต่ๆ ละร้านก็เกิดจากช่วงเวลา ณ ตอนนั้นๆ เรียน ทำงาน หรือทางผ่านประจำ จนเกิดแวะเวียนให้เข้าไปชิมลิ้มลอง... แล้วก็ติดใจ
กลับไปที่ร้านเฝอ (PHO) กันต่อ มีอยู่ร้านเดี๋ยวจริงๆที่ชอบที่นี้คือ Than Brother's ร้านเวียดนามที่ขายแต่เฝอจริงๆ ไม่มีอาหารเวียดนามแบบอื่น ไปทานครั้งแรกเมื่อ 3 ปีก่อนก็ติดใจมาจนถึงบัดนี้ เค้าจะมีเอแคร์มาให้เป็นออเดิฟก่อนทุกครั้ง ก่อนที่เฝอร้อนๆ ที่สั่งไปจะมา ซึ่งก็แล้วแต่ว่าจะสั่ง small / medium/ large หรือ ex-large ฉันทานแค่ small size ก็จอดแล้ว...ชามใหญ่โคตร...สนนราคาอยู่ที่ $3.85-$5.95 ถ้าจะเพิ่มอะไรพิเศษก็บวกอีกไม่เกิน 65 เซนต์...นับว่าถูกใช้ได้ และก็อร่อยด้วย มีให้เลือก 14 รายการ และทุกครั้งที่ไปก็จะสั่งแบบเดิมๆคือ "small fourteen extra meat balls pleaseeee"
(14. Tai Chin Nam Gau Gan Sach: Rice noodle soup with eye-round steak, well-done flank, marble brisket, soft tendon, tripe) ... ;)
แล้วก็อิ่มซะ...
นี้เพิ่งไปทานมา...ยังอิ่มอยู่เลย

แหม...มันน่าสนับสนุนการเถลไถลหลังเลิกเรียนยิ่งนัก
2 โมงกว่าๆ ที่ออกจากโรงเรียน จริงๆ ฉันก็นึกไว้ในใจตั้งแต่ตอนเรียนแล้วหล่ะว่าจะไปหาอะไรทานซักหน่อย อาหารอยากอันดับแรกพุ่งตรงไปยังเฝอ (PHO)ร้อนๆชักชาม ช่างเหมาะเจาะ...
ก๋วยเตี๋ยว อาหารง่ายๆ ทำเองก็ได้ ซื้อกินก็ยิ่งดีใหญ่เลย (เพราะไม่ต้องทำ) รสชาดปรุงเพิ่มได้ตามใจชอบ แทบพูดได้ว่าไม่มีคนไหนไม่เคยทานก๋วยเตี๋ยว...ฉันเป็นคนหนึ่งที่ชอบทานก๋วยเตี๋ยว (จริงๆก็ชอบทานหมดทุกอย่างแหละ ที่อร่อย) แน่นอน...เมื่อชอบทานก็ย่อมมีร้านในดวงใจ
เริ่มจากจำความได้...ทานก๋วยเตี๋ยวชามแรกเมื่อไหร่ไม่รู้เหมือนกัน... แต่ที่ทานเป็นล้ำเป็นสันก็คงเป็นสมัยเรียนเซนต์ฟรังฯ นั้นก็คือก๋วยเตี๋ยวเรือหน้าซอยโรงเรียน ตั้งแต่ประถมเลยมั้งที่ฉันทาน ชามละ 3 บาท จน ม.ต้น และเริ่มหนักขึ้นเมื่อเข้า ม.ปลาย มีช่วงนึงทานมันจะแทบทุกวันหลังเลิกเรียน จนมันขึ้นเป็นชามละ 7 บาท สุดโปรดเลยมักจะสั่ง เล็กตกไม่ตับ วุ้นตก ไม่ก็วุ้นยำไม่งอก พูดแล้วมันเปรี้ยวปาก...ที่หน้าซอยโรงเรียนนี้มี 2 ร้าน ร้านดั่งเดิมจะโกโรโกโสหน่อยนึง หลังคาสังกะสี แต่คนกินกันเต็มพรึด โดยเฉพาะเด็กนักเรียนแถวๆ นั้น หรือสงสัยที่เค้าว่า ยิ่งสกปรกยิ่งอร่อย คงจะจริง...ร้านที่สองก็เปิดตามมาได้ไม่นาน ถ้าจำไม่ผิดจะชื่อก๋วยเตี๋ยวเรือนายเบิ้ม ดูอัพเกรดกว่า สะอาดกว่า เรือก็ใหม่กว่า แต่แยกไม่ออกเลยว่าร้านไหนอร่อยกว่ากัน คงเป็นเพราะฤทธิ์กัญชาในน้ำซุบ...เลยอร่อยทั้งคู่
ชีวิตวัยเรียนฉัน...นอกจากทานอาหารในโรงเรียน ก็ฝากท้องไว้กับก๋วยเตี๋ยวเรือสองร้านนี้หล่ะ มีโดดไปร้านอื่นบ้างประปราย ถ้าอยากจะทานก๋วยเตี๋ยวแบบอื่น แต่ถ้าเป็นเตี๋ยวเรือต้องไม่พลาดสองร้านนี้ ไม่รู้ป่านนี้ยังมีอยู่รึป่าว แต่ร้านแรกมันปิดไปแล้ว โดนเวรคืนที่ไปทำอะไรซักอย่าง ไม่ได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียนซะนาน ถ้าได้กลับไปเยี่ยมอีกครั้งคงจะไม่ลืมแวะไปทาน หากร้านที่สองยังอยู่
ย่างเข้ามหาลัย...ไม่ค่อยได้ออกไปทานกลางวันนอกมหาลัยท่าไหร่ แต่พอมีโอกาสได้ออกไปทานทีนึง พวกเพื่อนผู้ชายเป็นต้องหาเรื่องชวนไปทานกันที่แถวๆ ท่าพระจันทร์ เพราะจุดประสงค์ของพวกคุณชายนอกจากจะได้ลิ้มรสอาหารที่ถูกปากแล้ว คือการลิ้มรสสาวๆ ไม่ใช่ๆ เหล่สาวๆ ธรรมศาสตร์นั้นเอง...
ร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อตรงท่าพระจันทร์...มิตรโภชนา อยู่ก่อนถึงร้านหนังสือนายอินทร์ จริงๆ ไม่ได้ทานบ่อยเท่าไหร่ตอนเรียน แต่รู้จักร้านนี้ได้ก็เพราะเป็นร้านโปรดของคุณพ่อ ทุกครั้งตั้งแต่เด็กๆ แล้ว เมื่อไหร่ที่มีโอกาสได้ติดสอยห้อยตามพ่อไปแถวนั้นๆ ท่านก็จะแวะทานก๋วยเตี๋ยวเนี้อรสเด็ดร้านนั้นทุกครั้ง มันเป็นร้านโปรดของพ่อตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว ถ้ามีเวลาพ่อจะต้องเดินจากศิลปากร มาทานที่ร้านนี้ประจำ และก็เป็นอีกร้านหนึ่งซึ่งคุณพ่อ คุณแม่ แนน แน๊ต นิ หาโอกาสไปทานทุกทีที่มีเวลา ที่น่าตลกอีกอันนึงก็คือ เป็นร้านที่คุณแม่ชอบมาทานตอนสมัยเรียนเหมือนกัน แต่ไม่ต้องเดินไกลเหมือนคุณพ่อ...ก๋วยเตี๋ยวมันอร่อยจริงๆ นะ เอ็นตุ๋นกะน้ำซุบนี้นัวมาเลย เห็นตั้งแต่อาแป๊ะทำเองอยู่หน้าร้านจนกลับไปทานครั้งล่าสุด ดูเหมือนอาแป๊ะแกจะไม่อยู่แล้ว แต่ตอนสมัยคุณพ่อนี้อาแป๊ะแกยังเป็นอาเฮียอยู่เลย (คือยังหนุ่มอยู่นั้นเอง) อีกร้านเลยไปหน่อยแถวท่าพระอาทิตย์ ก๋วยเตี๋ยวเรือนายโส่ย...ถึงแม้จะไม่กี่ครั้งแต่ก็ติดใจคนพาไป...ไม่ใช่ๆ...ติดใจรสชาดก๋วยเตี๋ยว ใช้ได้ อร่อยเยี่ยมยอด...ตอนเด็กๆ ฉันไม่ค่อยชอบทานอะไรเท่าไหร่ แม่บอกว่าทานน้อยเอาแต่ห่วงเล่น มันก็คงเป็นกันกับเด็กส่วนใหญ่นั้นแหละ แต่พอโตขึ้นมานี้ มีที่ไหนอร่อยๆ ...ไป!... ยิ่งมีเล่นเพลงสด เพราะๆ หล่ะก็...ชอบ!
ยังมีอีก 3-4 ร้านที่จัดว่าเป็นร้านประจำสำหรับวังวนชีวิตก๋วยเตี๋ยวของฉัน แต่ๆ ละร้านก็เกิดจากช่วงเวลา ณ ตอนนั้นๆ เรียน ทำงาน หรือทางผ่านประจำ จนเกิดแวะเวียนให้เข้าไปชิมลิ้มลอง... แล้วก็ติดใจ
กลับไปที่ร้านเฝอ (PHO) กันต่อ มีอยู่ร้านเดี๋ยวจริงๆที่ชอบที่นี้คือ Than Brother's ร้านเวียดนามที่ขายแต่เฝอจริงๆ ไม่มีอาหารเวียดนามแบบอื่น ไปทานครั้งแรกเมื่อ 3 ปีก่อนก็ติดใจมาจนถึงบัดนี้ เค้าจะมีเอแคร์มาให้เป็นออเดิฟก่อนทุกครั้ง ก่อนที่เฝอร้อนๆ ที่สั่งไปจะมา ซึ่งก็แล้วแต่ว่าจะสั่ง small / medium/ large หรือ ex-large ฉันทานแค่ small size ก็จอดแล้ว...ชามใหญ่โคตร...สนนราคาอยู่ที่ $3.85-$5.95 ถ้าจะเพิ่มอะไรพิเศษก็บวกอีกไม่เกิน 65 เซนต์...นับว่าถูกใช้ได้ และก็อร่อยด้วย มีให้เลือก 14 รายการ และทุกครั้งที่ไปก็จะสั่งแบบเดิมๆคือ "small fourteen extra meat balls pleaseeee"
(14. Tai Chin Nam Gau Gan Sach: Rice noodle soup with eye-round steak, well-done flank, marble brisket, soft tendon, tripe) ... ;)
แล้วก็อิ่มซะ...
นี้เพิ่งไปทานมา...ยังอิ่มอยู่เลย


อุแม่เจ้า น่ากินจัง..
พอพูดถึงก๋วยเตี๋ยวแถวมหา'ลัย เรานึกถึงก๋วยเตี๋ยวเป็ดก่อนเลยหล่ะ สมัยนั้นเราไปกินบ่อยสุดแล้ว เป็ดเปื่อยๆนะ น้ำเข้มๆ แกล้มกับปอเปี๊ยะสด .. อื้มม ..
เฮ้อ.. หิวเลยเนี่ย ...
กลับบ้านไปทำก๋วยเตี๊ยวผักดีก่า..
หิววววว ว๊อยยยย ;-(
เออใช่ ก.ต เป็ด ด้านตรงข้ามประตูคณะโบราณใช่ป่าว ไปกินไม่ค่อยบ่อยนะ แต่ก็ชอบปอเปี๊ยะสดเค้า
ร้านก.ต เนื้อที่ใกล้ๆกันก็ใช้ได้ ที่ทางเข้าเป็นซอกๆ อ่ะ เวลาพวกเราไปทานชอบขึ้นไปนั้งบนระเบียงหลังร้าน ข้างบนกัน
อยากกกก ว๊อยยย :)
อืมมม พูดแล้วนึกถึงสมัยเรียนเลย
สรรหาที่รับประทานกันได้ทุกวัน ตลอนกินรอบมหา'ลัย
แถมข้ามเรือไปกินฝั่งศิริราช พรานนก
แต่ที่เราติดใจมีอีกเจ้านึง
ก๋วยเตี๋ยวต้มยำในซอยข้างร้านไอติมซเวนเซ่นแถวท่าพระจันร์ วู้ยย..อาโหร่ยย แล้วยังใจดีแถมเกี๊ยวทอดไม่อั้น เดินเข้าไปนั่งปุ๊บมีชามเกี๊ยวทอดมาวางเป็นแอ๊บพริไทเซอร์เรียกน้ำย่อยก่อนเลย ชอบมั่กๆ
ไม่รู้จะยังอยู่อ่ะเปล่า ซร่วบๆ เดี๋ยวหาเวลาแวะไปกินดีกั่วว
ไม่ค่อยเข้ามา บล๊อคแนน เท่าไหร่ช่วงนี้
อัพเดทจนอ่านไม่ทันเลยนะ
อ่านไปหิวตามคนเขียน เซ็ง ตอนนี้ต้องลดพุง
เอ้อ เตี๋ยวเนื้อเจ้านั้นเราก็ไปกินเหมือนกัน
แต่ส่วนใหญ่จะสั่งข้าวมากกว่า
ร้านเตี๋ยวต้มยำของแจงก็เด็ดว่ะ เดี๋ยวคืนนี้ทำเตี๋ยวต้มยำดีก่าวุ้ย เหอๆๆๆ
พี่ตุ้มเม้งมากินด้วยกันไม๊ :)
หิวเลย
» Post a Comment