เ ส ม็ ด
22/7/48การเดินทางครั้งยิ่งใหญ่รึเปล่าในครั้งนี้ ฉันไม่คิดว่าจะมีเพื่อนๆ ไปกันได้เยอะ เพราะแต่ละคนทำงานหนักกันเหลือเกิน น่าเสียดายที่มีเพื่อนอีกหลายคนที่บอกว่าจะไปแล้วไปไม่ได้....
จำได้ครั้งสุดท้ายที่ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ศิลปากร ก็ตอนเรียนจบใหม่นั้นแหล เกือบ 6 ปีได้ (นี้ฉันแก่ขนาดนั้นแล้วเหรอ) จำได้ว่าครั้งแรกที่ได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดกันเองกับเพื่อนๆ ก็ตอนมหาลัยนั้นแหละ ที่แรกก็ไปเสม็ด รู้สึกสนุก ตื่นเต้น เพราะไม่เคยไปต่างจังหวัดกับเพื่อนเลย...
ไม่น่าเชื่อว่าคนมาถึงที่นัดคนแรกจะเป็นหมุ่ย และคนมาที่สายที่สุดก็เป็นอาร์ทคนบ้านไกล(นัดเจอที่บ้านไร่กาแฟ เอกมัย---อาร์ท บ้านอยู่ซอยเยาวราช เอกมัย -_-!)
มารวมพลกันครบจริงๆ ก็ที่เกาะเสม็ด ไม่น่าเชื่อ เพื่อนๆก็ยังดูเหมือนเดิมกันทุกคน เหมือนกับสมัยที่เคยไปเที่ยวกันเมื่อก่อน ฉันมีความสุข สนุกจริงๆเลย ได้คุยกันเรื่องสมัยเรียน(เหมือนตอกย้ำว่า..เฮ้ย..นานขนาดนั้นแล้วฤา)เรื่องหลายเรื่อง เล่ากี่ทีก็ยังตลก เคยขำยังไงก็ยังขำอยู่ ถึงแม้จะไม่ได้อยู่กันครบคนเหมือนก่อน มันบรรยายให้ฟังไม่ได้หรอก ต้องมารู้สึกเอง ฉันหวังว่าคงจะได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ กันอย่างนี้อีก เมื่อฉันกลับมาคราวต่อๆไป
This entry was posted
on 7.28.2005 at 10:26 PM.
You can skip to the end and leave a response.
อ่า..โพสได้แล้วนี่
น่าอิจฉาจริงๆที่ไปกันได้เยอะขนาดนี้
พวกโปรดักส์เดี๋ยวนี้ก็หายๆ กันไป
อย่างมากก็ทานข้าว 5-6 คน
ไม่รู้เป็นไง เสม็ดนี่มันฮิตสำหรับการไปกับเพื่อนที่มหาวิทยาลัยจริงๆ
พวกเราก็ไปกันครั้งแรกที่เสม็ดเหมือนกัน
ตอนปี 2 มั้ง คราวนั้นอ่ะเยอะสุด 20 คนได้
มันสุดๆ จริงๆ เดี๋ยวต้องลองรวบรวมพลดูมั่ง อิอิ
แป๋มน่ารักเนอะ.. อิอิ
ว้า...ชมแต่แป๋มอ่ะ :( ;)
แนนก็น่าร้ากก
แต่แพ้แป๋มนิดนึง..
อ้ะ มีใครควงฝรั่งไปด้วยอ่ะ หึหึ
» Post a Comment